8 oktober 2026
Het weekend van de kunsttoer is weer voorbij. Leuke bezoeken en mooie gesprekken. Het is altijd weer interessant om te merken dat iets wat je hebt gemaakt in de smaak valt of dat het mensen iets doet.
Kunst blijft ondefinieerbaar, iets persoonlijks, iets voor iedereen.
Tussen de bedrijven door heb ik rustig met een pennetje nog een beetje zitten tekenen, dat wil zeggen: er kwam geen lijn uit mijn vingers. Ik vind het nog steeds mooi om te zien hoe je met kleine dotjes inkt toch een beeld kunt maken. Dit keer was het iets dat uit het niets ontstond en gewoon door mijn handen en het ritme van mijn hartslag op papier kwam. Je kunt er van alles bij bedenken, maar zo was het niet bedoeld. Elke interpretatie is goed.
Nog steeds van harte aanbevolen:
Dit verhaal over een bijzondere vrouw uit een tijd vol strijd en onrechtvaardigheid.
Het neemt je mee door een subtropisch landschap in een tijd die we ons niet kunnen voorstellen, maar toch niet zoveel verschilt van wat wij meemaken.
Zie verder bij publicaties.😁
